Willibrord

De heilige Willibrord (658-739) vertrok vanuit Ierland naar de Lage Landen om daar het Evangelie te verkondigen. Hij stichtte er vele kerken, kloosters en vestingen. Op 7 november viert de Nederlandse rk-kerkprovincie zijn gedachtenis als hoogfeest.

Angelsaks
Willibrord is van Angelsaksische afkomst. Zijn naam betekent 'onder de bescherming van de hoogste god'. Hij werd geboren in Northumbrien in Engeland in het jaar 658. Als zevenjarige werd hij door zijn ouders naar het benedictijnenklooster van Ripon gebracht. Daar genoot hij onderwijs van de heilige Wilfried.

Ierland
Willibrord vertrok op twintigjarige leeftijd vertrok naar Ierland in het klooster van Rathmelsigi. De heiligen Wigbert en Egbert waren er zijn docenten. Na zijn priesterwijding trok Willibrord samen met elf gezellen in 690 de Noordzee over om de Friezen te kerstenen.

Pepijn II
In de herfst van 690 arriveerden de missionarissen bij Katwijk aan Zee. Van daaruit volgde hij de Rijn naar Wijk bij Duurstede en vond daar Pepijn II, hofmeier van de Frankische koning Clovis II. De christelijke Pepijn had eerder de oorlog gewonnen van de heidense Friezenkoning Radboud. Onder bescherming van Pepijn was Willibrord in staat om het evangelie aan de heidenen te verkondigen.

Paus Sergius I
Willibrord wilde niet op eigen gezag missioneren maar op dat van de paus. Daarom reisde hij naar Rome, waar Sergius I hem zijn zegen en steun verleende. De paus wijdde Willibrord in 695 te Rome tot aartsbisschop van de Friezen en gaf hem de naam Clemens. Zijn bisschopszetel vestigde Willibrord in Utrecht. Daar bouwde hij een kerk die hij toewijdde aan de Heilige Verlosser.

Echternach
Willibrord profiteerde bij zijn verkondiging van de steun van de Frankische adel. Van edelvrouwe Irmana van Ohren, de vrouw van paltsgraaf Dagobert II, kreeg Willibrord de Villa Echternach in Luxemburg. Van deze villa maakte Willibrord een abdij. Echternach werd het kloppende hart van de missie onder de Friezen.

Radboud
Na de dood van de Frankische koning Pepijn II in 714 was het voor Willibrord niet meer mogelijk om in de noordelijke streken zijn verkondiging voort te zetten. Radboud, de heidense Fries, heroverde al plunderend een groot gebied op de Franken. Nadat koning Karel Martel in 715 Radboud verslagen had, vertrok Willibrord samen met de heilige Bonifatius naar het Noorden. Hij zou zelfs in Denemarken geweest zijn.

Apostel der Friezen
Sint Willibrord heeft als titel 'Apostel der Friezen'. Hij stichtte vele kerken, kloosters en vestingen. Hij legde een stevig fundament voor de opbouw van de Kerk in de Lage Landen en Duitsland. Op 7 november 739 stierf Willibrord in de abdij van Echternach. Daar ligt hij ook begraven. Paus Pius XII riep hem in 1939 uit tot patroon van de Nederlandse Kerkprovincie. De liturgische gedachtenis op 7 november wordt in Nederland als hoogfeest gevierd. De zondag rond 7 november heet Willibrordzondag.